برپایی همایش جهانی «شاهنامه» در قزاقستان

برپایی همایش جهانی «شاهنامه» در قزاقستان با حضور 9 کشور
همایش جهانی «شاهنامه و میراث دشت کویر» با حضور 9 کشور جهان در روزهای 15 و 16 مهرماه در قزاقستان برگزار می‌شود.

 

یاسر موحدفرد - دبیرکل بنیاد فردوسی - با اعلام این خبر به خبرنگار بخش فرهنگ و ادب خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا)، گفت:‌ هم‌زمان با ارسال بسته پیشنهادی برگزاری هفته‌ی فرهنگی در سازمان علمی، فرهنگی و تربیتی سازمان ملل متحد (یونسکو) در شهر پاریس، تلاش زیادی داشتیم که همایش جهانی شاهنامه نیز برگزار شود، که با همکاری اداره کل امور فرهنگی ایرانیان خارج از کشور، سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی و رایزنی ایران در قزاقستان، این پیشنهاد به کتابخانه‌ی مرکزی قزاقستان ارسال شد و مقرر شد 15 و 16 مهرماه (7 و 8 اکتبر) هم‌زمان با برپایی کنفرانس دوسالانه یونسکو در پاریس، همایشی با نام «شاهنامه و میراث دشت کویر» در شهر آلماتی با حضور کشورهای ایران، قزاقستان، روسیه، ازبکستان، آذربایجان، قرقیزستان، تاجیکستان، ترکیه و جمهوری خودمختار باشقیرستان برگزار ‌شود.

او یادآور شد: هم‌زمان با اعلام رسمی پیشنهاد ثبت هزاره‌ی شاهنامه در کنفرانس دوسالانه عمومی یونسکو، ویژه‌برنامه‌ها و آیین‌نامه‌هایی که بنیاد فردوسی از معاون همکاری‌های بخش خارجی یونسکو دریافت کرد، به صورت نامه رسمی از سوی معاون همکاری روابط خارجی یونسکو به محمدرضا سعیدآبادی (دبیرکل کمیسیون ملی یونسکو) ارسال شد که با توجه به زمان‌بندی‌ای که داشتیم، در دو بخش هفته فرهنگی هزاره شاهنامه در پایگاه یونسکو در شهر پاریس و بخش دیگر، بسته پیشنهادی برنامه‌های سال هزاره شاهنامه تقسیم شد. با توجه به این‌که 25 اسفند سال جاری سال‌روز پایان سرایش شاهنامه است، پیشنهاد ما این است که 25 تا سوم فروردین، «هفته‌ی فرهنگی شاهنامه» در سازمان یونسکو در شهر پاریس برگزار شود.

موحدفرد افزود: تلاش بنیاد فردوسی برای برپایی این همایش به این دلیل بود که هم کشورهای علاقه‌مند به فرهنگ و تمدن ایرانی و هم فعالان حوزه شاهنامه در عرصه‌ی پژوهش گرد هم آیند و عملا یک اقدام مؤثر جهانی صورت گیرد تا تأثیر بر کنفرانس دوسالانه عمومی صورت گیرد؛ به همین روی، ویژه‌برنامه‌های فرهنگی و هنری این همایش جهانی که در قزاقستان برگزار می‌شود، به همت بنیاد فردوسی اجرا خواهد شد.

او با اشاره به برنامه‌های که بنیاد فردوسی در این همایش خواهد داشت، گفت: به سفارش این بنیاد، 50 تابلو از آثار عکاسی سعید محمودی ازناوه از نگاره‌های شاهنامه‌های کهن ایرانی، پرده‌های قهوه‌خانه‌یی و تندیس‌های فردوسی در تهران و مشهد و همچنین آثار پوستر و تایپوگرافی محمد یاراحمدی به نمایش گذاشته خواهد شد. از دیگر برنامه‌های فرهنگی و هنری در این همایش، اکران فیلم، پویانمایی و نماآهنگ‌هایی مرتبط با شاهنامه است. همچنین نمایش تندیس‌های فردوسی و اساطیر شاهنامه با همکاری مؤسسه‌ی تندیس و پیکره شهریار در این کشور برپا می‌شود.

دبیرکل بنیاد فردوسی برپایی نمایشگاه تولیدات فرهنگی را که در ایران تولید شده، در قزاقستان، یکی دیگر از برنامه‌های بنیاد فردوسی در همایش جهانی شاهنامه ذکر کرد و توضیح داد: بازی رایانه‌یی «عصر پهلوانان» به عنوان نخستین بازی کامپیوتری برگرفته از داستان‌های اساطیری شاهنامه در سطح جهان، با همکاری مؤسسه رسانا افراز شریف، همچنین آثار موسیقایی برتر در زمینه شاهنامه از جمله کار «از خشت و خاک» با همکاری گروه موسیقی ایل و ارائه بسته‌ فرهنگی با همکاری معاونت فرهنگی سازمان فرهنگی و هنری شهرداری تهران و مرکز پژوهشی میراث مکتوب شامل هشت ‌جلد قصه‌های «شاهنامه» نوشته منصور رستگار فسایی و کتابچه دوزبانه‌ی فارسی - انگلیسی «متون شرقی، شیوه‌های غربی» نوشته محمود امیدسالار در این همایش ارائه خواهد شد.

به گفته‌ی موحدفرد، در این همایش، قدمعلی سرامی - عضو هیأت‌امنای بنیاد فردوسی - به عنوان سخنران ویژه با موضوع «تجلی هنر و گوهر در دانشنامه جهانی شاهنامه فردوسی» سخن می‌گوید و از مسؤولان فرهنگی که در هیأت اعزامی ایران حضور دارند، اسفندیار ایمان‌زاده - مدیر مؤسسه تندیس و پیکره شهریار-، میثم موحدفرد - دبیر انجمن پاسداشت مفاخر ایران -، حسن توکلی - نایب‌رییس بنیاد فردوسی - و یاسر موحدفرد - دبیر کل بنیاد فردوسی - هستند.

او ادامه داد: در این برنامه سعی خواهد شد که اجرای ویژه‌برنامه‌های فرهنگی و هنری داشته باشیم. در عین‌ حال، وظیفه‌ی بنیاد فردوسی این است که با کشورهایی که حضور دارند، با توجه به تأثیر شاهنامه در ادبیات این کشورها، مذاکرات رسمی داشته باشیم که برای سال 2010، هزاره‌ی شاهنامه در یونسکو با اقبال مناسبی روبه‌رو شود و امید داریم به عنوان یکی از رویدادهای مطرح در یونسکو رأی مناسبی داشته باشیم. با توجه به این‌که هزاره‌ی شاهنامه در صدوهشتادویکمین اجلاس اجرایی یونسکو رأی قاطعی را آورده است، در سی‌امین کنفرانس دوسالانه عمومی یونسکو نیز از سوی ایران دفاع خواهد شد.

 
منبع: شورای گسترش زبان فارسی

 

   + یک پارسی زبان - ٢:٢٤ ‎ب.ظ ; چهارشنبه ۱٥ مهر ،۱۳۸۸

بنیاد ایران شناسی

کشور ایران به گواهی همه آگاهان و صاحبنظران، از دیرباز تا امروز خاستگاه و جولانگاه یکی از غنی‌ترین و کهن‌ترین تمدن های جهان بوده و در دوران چندین هزار ساله خود همواره در حال گسترش و بالندگی بوده و پایدار و استوار و سرافراز باقی مانده است. آثار بی شمار و درخشان تمدن و فرهنگ ایرانی نیز به گونه های مختلف در یک منطقه جغرافیایی پهناور نمایان است- منطقه ای که در مشرق، فلات پامیر و مرزهای شرقی افغانستان را در می نوردد و در شمال غربی و مغرب، ماورای قفقاز و کرانه های دریای سیاه را در بر می گیرد. در شمال و شمال شرقی به آن سوی آمودریا و بحر خوارزم و در جنوبش، سرزمین های فراسوی سواحل خلیج فارس و دریای عمان و دریای سرخ و اقیانوس هند را در خود جای می دهد. همچنین تاثیر این فرهنگ و تمدن که همواره از یکتا پرستی جان و توان گرفته است و نیز نفوذ و حضور فرهنگ و جهان بینی پردامنه پویا و توانمند و پرآوازه ایران اسلامی بر فرهنگ و معارف بسیاری از اقوام و ملل در ادوار گذشته و هم اکنون، ژرف، گسترده و چشمگیر و زبانزد همگان است.

با توجه به آنچه گذشت دستیابی همه جانبه ، علمی و فنی به هر یک از جلوه های گوناگون این فرهنگ غنی و تمدن نام آور وگسترش مرزهای آگاهی در این قلمرو به ویژه در این زمان که انقلاب اسلامی به کرسی پیروزی نشسته است، بایسته و بهره وری از همکاری دانشمندان و پژوهشگران سراسر جهان وبازیابی، بازخوانی و تدوین و تنظیم مطالعات، تحقیقات و اطلاعات مربوط به ایران زمین شایسته است. به علاوه باید امکانات لازم را برای بهره گیری دانشجویان و دانش پژوهان از آگاهی های موجود فراهم آورد و از این رشته بررسی ها و پژوهش ها حمایت و پشتیبانی کرد و قدر تلاش های پژوهندگان- پیشینیان و معاصران را بدان سان که باید شناخت و از اصالت ایران بزرگ اسلامی و هویت فرهنگی و اخلاقی جامعه خدا شناسی و یکتاپرست ایرانی در طول تاریخ نگاهبانی کرد و راه مشارکت علاقه مندان را برای تحقق این برنامه ها هموار ساخت.

بنیاد ایران شناسی با شخصیت حقوقی مستقل برای تحقق این هدف ها در سال 1376تاسیس شده است تا به درخواست خداوند دانا و توانا و کوشش و همت دانشمندان فرهیخته در این مسیر گام‌هایی فرا پیش نهد.

نشانی بنیاد:


تهران, خیابان شیخ بهایی ایران شناسی (64 غربی)  -  صندوق پستی: 1146-14665     تلفن:8- 88066146      دورنگار: 88066149

پست الکترونیکی: irfo@iranologyfo.com

 

   + یک پارسی زبان - ۱٢:۳٠ ‎ب.ظ ; شنبه ۱۱ مهر ،۱۳۸۸

بین عشق من وتو

Байни ишки ману ту
بین عشق من وتو
Муаллиф Набиюллохи Суннатй

مولف:نبی‌الله سنتی


Байни ишқи ману ту отифаи марзи Илоҳ аст!
Ту набишкан, ки варо, чону дилам, сахт гуноҳ аст!

بین عشق من وتو عاطفه مرز الاه است
تو نبشکن،که ورا،جان ودلم ،سخت گناه است

Байни лабҳои ману ту аташи бусаи гарм аст,
Байни оғуши ману ту ҳавасу оташу шарм аст.

بین لب‌های من وتو عطش بوسه گرم است
بین آغوش من وتو هوس و آتش و شرم است

Байни мо сарҳади хоҳишу ҳавас буд, вале ку?
Субҳи мо валвалаи бонги чарас буд, вале ку?
بین ما سرحد خواهش و هوس بود ولی کو؟
صبح ما ولوله بانگ جرس بود ولی کو؟

Субҳи мо бусаситониву ҳамоғушу вафо буд.
Субҳи мо чони ба чониву гулоғушу сафо буд.

صبح ما بوسه ستانی و هماغوش ووفا بود.
صبح ما جانی به جانی و گل‌آغوش و صفا بود.

Субҳи бедории мо буд ҳаме сина ба сина.
Набзи оғуши ту ҳангомае дар қабзи камина.

صبح بیداری ما بود همه سینه به سینه
نبض آغوش تو هنگامه ای در قبض کمینه

Магарам баъди чунин валвалаву дорунадорй,
Бо чй қувват шиканам ҳамҳамаи оинадорй?

مگرم بعد چنین ولوله ودار وندار
با چه قوت شکنم همهمه آینه داری؟


Баъди ту муйи ту мондаст ба болини гули ман.
З-ин пасам бистари ту қиблаи маъсуми дили ман.

بعد تو موی تو ماندست به بالین گُل من
زین پسم بستر تو قبله معصوم دل من

Мешамад ашки манат буйи туро сачдакунон, бин.
Руйи болини тар аз ашк, дилошуби ман аст ин.

می‌شمد اشک من‌ات بوی تو را سجده کنان بین
روی بالینِ تر از اشک،دل‌آشوب من است این.


Руйи болин ману ту роз ба шабҳо, ки бигуфтем.
Зи сари шавқ абад нолакунон ҳеч нахуфтем.

روی بالین من وتو راز به شب‌ها که بگفتیم
زسر شبق ابد ناله‌کنان هیچ نخفتیم


То саҳар маст ба оғуши ту сармаст хазидам.
Бизадам хеш ба оғуши ту, бо шаст хазидам.

تا سحر مست به آغوش تو سرمست خزیدم
بزدم خویش به آغوش تو با شست خزیدم


Байни мо фосилаи сол басе шастпарй рафт.
Андароғуши сияҳчурдалаҳад хотираҳо хуфт.

بین ما فاصله سال بسی شست پری رفت
اندر آغوش سیاه‌چرده لحد خاطره‌ها خفت


Бинишин дар сари ин мадфани мо ёри диловез.
Даме фарёд бизан, дурр зи чашмони худо рез.

بنشین درسر این مدفن ما یار دلاویز
دمی فریاد بزن،درٌ ز چشمان خدا ریز


Инакам, боз ману кунчаки танҳоии бераҳм.
Инакам, боз ману гиряву овоии бераҳм.

اینکم،باز من و کُنجک تنهایی بی‌رحم.
اینکم ،باز من وگریه و آوایی بی‌رحم


Байни ишқи ману ту отифаи марзи Илоҳ аст!
Ту набишкан, ки варо, чону дилам, сахт гуноҳ аст!
بین عشق من وتو عاطفه مرز اله است!
تو نبشکن، که ورا،جان ودلم،سخت گناه است!

سروده در:
خُجند دلاویز که با صبح پاییزی هماغوش است
http://nomaishq.blogspot.com

   + یک پارسی زبان - ۱٢:۱٩ ‎ب.ظ ; شنبه ۱۱ مهر ،۱۳۸۸

بنیاد ایران شناسی

کشور ایران به گواهی همه آگاهان و صاحبنظران، از دیرباز تا امروز خاستگاه و جولانگاه یکی از غنی‌ترین و کهن‌ترین تمدن های جهان بوده و در دوران چندین هزار ساله خود همواره در حال گسترش و بالندگی بوده و پایدار و استوار و سرافراز باقی مانده است. آثار بی شمار و درخشان تمدن و فرهنگ ایرانی نیز به گونه های مختلف در یک منطقه جغرافیایی پهناور نمایان است- منطقه ای که در مشرق، فلات پامیر و مرزهای شرقی افغانستان را در می نوردد و در شمال غربی و مغرب، ماورای قفقاز و کرانه های دریای سیاه را در بر می گیرد. در شمال و شمال شرقی به آن سوی آمودریا و بحر خوارزم و در جنوبش، سرزمین های فراسوی سواحل خلیج فارس و دریای عمان و دریای سرخ و اقیانوس هند را در خود جای می دهد. همچنین تاثیر این فرهنگ و تمدن که همواره از یکتا پرستی جان و توان گرفته است و نیز نفوذ و حضور فرهنگ و جهان بینی پردامنه پویا و توانمند و پرآوازه ایران اسلامی بر فرهنگ و معارف بسیاری از اقوام و ملل در ادوار گذشته و هم اکنون، ژرف، گسترده و چشمگیر و زبانزد همگان است.

با توجه به آنچه گذشت دستیابی همه جانبه ، علمی و فنی به هر یک از جلوه های گوناگون این فرهنگ غنی و تمدن نام آور وگسترش مرزهای آگاهی در این قلمرو به ویژه در این زمان که انقلاب اسلامی به کرسی پیروزی نشسته است، بایسته و بهره وری از همکاری دانشمندان و پژوهشگران سراسر جهان وبازیابی، بازخوانی و تدوین و تنظیم مطالعات، تحقیقات و اطلاعات مربوط به ایران زمین شایسته است. به علاوه باید امکانات لازم را برای بهره گیری دانشجویان و دانش پژوهان از آگاهی های موجود فراهم آورد و از این رشته بررسی ها و پژوهش ها حمایت و پشتیبانی کرد و قدر تلاش های پژوهندگان- پیشینیان و معاصران را بدان سان که باید شناخت و از اصالت ایران بزرگ اسلامی و هویت فرهنگی و اخلاقی جامعه خدا شناسی و یکتاپرست ایرانی در طول تاریخ نگاهبانی کرد و راه مشارکت علاقه مندان را برای تحقق این برنامه ها هموار ساخت.

بنیاد ایران شناسی با شخصیت حقوقی مستقل برای تحقق این هدف ها در سال 1376تاسیس شده است تا به درخواست خداوند دانا و توانا و کوشش و همت دانشمندان فرهیخته در این مسیر گام‌هایی فرا پیش نهد.

نشانی بنیاد:


تهران, خیابان شیخ بهایی ایران شناسی (64 غربی)  -  صندوق پستی: 1146-14665     تلفن:8- 88066146      دورنگار: 88066149

پست الکترونیکی: irfo@iranologyfo.com

 

 

 

 

   + یک پارسی زبان - ۱٠:۱۱ ‎ب.ظ ; جمعه ۱٠ مهر ،۱۳۸۸

دگرگونیهایِ واجی

 

6. دگرگونیهایِ واجی

 

 

6×آ. رایجترین دگرگونیِ واجی در واژه‌سازیِ پارسیِ نو جای دادنِ واج یا رشته‌‌واجی در واژه‌یِ تازه برای روانتر کردنِ ادایش است. چنین واج یا رشته‌‌واجی را آوایِ میانجی (epenthesis) می‌نامیم:

   

6×آ×آ. اگر بافتِ /C1C2C3 - VC1C2/ (با واکه‌یِ /ɒ - i - u/) پدید آید، این بافت را گاهی با یک واکه به /C1C2VC3 - V1C1V2C2/ تبدیل می‌کنند:

شهریار /ʃæhr/ + /jɒr/ = /ʃæhrijɒr/

   

6×آ×ب. همخوانها هنگامی به عنوانِ آوایِ میانجی به کار می‌روند که دو واکه پشتِ سرِ هم قرار بگیرند:

   

6×آ×پ. گذشته از این، واکه‌یِ /i/ نیز در این نمونه‌ها به عنوانِ آوایِ میانجی به کار می‌رود :

 

6×ب. در حذفِ آوائی (elisio) واج یا رشته‌واجی از واژه‌یِ تازه می‌افتد. حذفِ آوائی در پارسیِ نو در این موردها به چشم می‌خورد:

 

6×پ. روندِ ناهمگون‌سازیِ آوائی (dissimilatio anticipativa) ادایِ آوائی را از ادایِ آوائی که پس از آن می‌آید دورتر می‌کند. این روند در واژه‌سازیِ پارسیِ نو تنها برایِ واکه‌ها و در این موردها به کار می‌رود:

 

6×ت. در همگون‌سازیِ آوائی (assimilatio perseverativa) ویژگیهایِ آوائی به ویژگیهایِ آوایِ پیش از آن نزدیک می‌شود. در واژه‌سازیِ پارسیِ نو این روند در این جای‌گاهها به چشم می‌خورد:

 

6×ث. در قلبِ آوائی (metathesis) یک آوا در واژه جابه‌جا می‌شود، یا این که جایش را با آوائی دیگر عوض می‌کند. قلبِ آوائی در واژه‌سازیِ پارسیِ نو در این موردها به چشم می‌خورد:

 

6×ج. تبدیلِ واکه‌هایِ ساده به واکه‌هایِ مرکّب مرکّب‌سازیِ واکه (diphthongisatio) نام دارد. مرکّب‌سازیِ واکه را در واژه‌سازیِ پارسیِ نو در این نمونه می‌بینیم:

 

6×چ. دگرگونیِ واکه‌هایِ مرکّب به واکه‌هایِ ساده را ساده‌سازیِ واکه (monophthongisatio) می‌نامند. این روند را می‌توان در واژه‌سازیِ پارسیِ نو در این نمونه‌ها دید:

 

6×ح. هنگامی که آوایِ واجی بستگی به واجهایِ پیرامونش داشته‌باشد با چندآوائیِ مشروط (variation combinativa) رو به رو هستیم. آواهائی که چنین واجی به خود می‌گیرد را واج‌گونه (allophonum) می‌نامند.

در زبانِ پارسیِ نو تا عهدِ مغول، واجِ د /d/ پس از واکه‌ها به واج‌گونه‌یِ ذ /ð/ دیگرگون می‌شده.

امروزه در پارسیِ نو چندآوائیِ مشروط به چشم نمی‌خورد. واج‌گونه‌یِ ذ /ð/ جایِ خود را به واجِ د /d/ داده و تنها نمونه‌هایِ انگشت‌شماری نگارشِ ذ را نگه‌داشته‌اند، ولی با آوایِ /z/:

پذیرفتن /pæziroftæn/، گذشت /gozæʃt/

 

منبع: دانشنامهیِ دستورِ زبانِ پارسیِ نو

   + یک پارسی زبان - ۱٠:٠۱ ‎ب.ظ ; جمعه ۱٠ مهر ،۱۳۸۸