دیباچه‌ای بر پاسداشت زبان فارسی

  زبان فارسی کنونی بازمانده‌ی زبانی است کهن، که شاید هم اکنون کمتر از پنج درصد از آن دست نخورده و سـره مانده باشد.

 البته این گفته به آرِش (معنی) آن نیست که نود و پنج درصد دیگر از آن زبان‌های بیگانه و جدا از آن زبان کهن است. شاید گفتن این جمله که بخش بزرگی از زبان فارسی کنونی را شالوده‌‌ی همان زبان تشکیل داده است خرسندتان کند.

 به هر روی زبان فارسی دچار دگرگونی‌های بسیاری بوده است که یکی از چرایی (دلیل)‌های آن ارتباط نزدیک با مــردمان دیگر به خاطر گسترش ایران از یونان تا هند و دیگری تاخت و تاز تازیان (عربان) و مغولان که آن را تا مرز نابودی کشاند؛ و اگر تـلاش بزرگــانی چون "فردوسی" نامدار که خطر نابودی کـامل فرهنـگ ایرانی را با از میان رفتن زبان فارسی حس کردند نبود، بی‌گـمان نابودی زبان فارسی رخ می‌داد.

    می‌توان با قاطعیت گفت تنها مردمی که کشورشان به دست تازیان افتاد ولی زبانشان را به دلیل نفوذ بسیار زبان عربان به واسطه‌ی پشتیبانی دینی از آن از دست ندادند ایرانیان بودند؛ هر چند که خودفروختگی و بیگانه‌پرستی برخی دبیران (نویسندگان و کاتـبان و مدعیان دانش و ادب) مایه‌ی (باعث) خدشه‌دار شدن این افتخار شد و واژگـان بسیاری را از زبان تازیان به فارسـی آوردند، ولی آن اندازه نبوده است که نتوانیم با گذشت زمان آن را بازسازی کنیم.

    همان‌گونه که می بینیم تلاش فرهنـگ دوستان ارجـمندی که از چند ده سال پیش به سره‌سـازی زبان پارسی از واژگان بیگانه به ویژه عربی پرداخته‌اند، هوده (نتیجه) ای شگرف داشته است. برای نمونه اگر تلاش آنان نبود هم‌اکنون مانند شصت هفتاد سال پیش به "آشپزخانه" و "هواپـیـما" می گفتیم "مطبخ" و "طیاره" و یا مانـنـد چند ده سـال پیش به "وزارت فرهنـگ و هنر" می گفتیم "وزارت صنایع مستظرفه".

     کوته سخن این که اگر سر یاری دارید "بسم الـلـه" ‌. راه از روشنـایی چراغ های مقصد روشـن است و بخـشی از توشه‌ی راهـتان  این دفتر.

   منبع ها : 1. برگزیده ی ادب پارسی- ناشر :‌ پیام دیگر      2. زبان فارسی(3) شاخه ی نظری - ناشر:  چاپ و نشر کتاب های درسی

منبع: فارسی سره

   + یک پارسی زبان - ٦:٢٦ ‎ب.ظ ; یکشنبه ٢٤ آبان ،۱۳۸۸